Gradnja Novog Beograda bila je najveći graditeljski zahvat u bivšoj Jugoslaviji. U posleratnom periodu taj posao je počeo na ideološkom pristupu novih vlasti, koje su svu energiju posvetile mladalačkom entuzijazmu uobličenom u omladinske radne akcije. Potom, drugom tokom šezdesetih i sedamdesetih godina prošlog veka morala je struka da uzme stvar u svoje ruke. Tek tada Novi Beograd dobija ozbiljne, današnje obrise.

Par fotografija vodi nas upravo u to vreme. Postavljanje ozbiljne infrastrukture podrazumevalo je toplovodne instalacije pored današnjeg bulevara koji nosi ime po Milentiju Popoviću. Kolovoz još nije postojao, čak ni novobeogradski Blok 22, a kamo li Sava centar čija izgradnja je usledila kasnije.

U daljini se vide obrisi Bloka 21, čijih "Šest kaplara" su i danas jedan od osnovnih orijentira za Novobeograđane.

Na drugoj fotografiji, snimljenoj godinama kasnije, jasno se vidi da je grad dobio konture ozbiljne metropoloe. Prvobitnu saobraćajnicu, koja je imala samo dve trake sada je smenio ozbiljan bulevar, spreman da primi veliki broj vozila.

Došlo je vreme da, pored autobuskih linija gradskoj prevoza budu uvedene i tramvajske, i ovo je trenutak kada su postavljane šine. Iako je Sava centar dobio ulogu jednog od najvažnijih punktova u gradu, obrisi novog "Sitija", sa Hotelom "Hajat", pa potonjim "Interkontinentalom" još nisu zauzeli svoje mesto na paleti važnih gradskih građevina.

Pročitajte još - Beogradske priče: Gradilište, pesak i "rakljice"

Tipična priča o nesrazmerno brzom bujanju grada i smeni ideologija i ovog puta ostavila je mesto u gradskoj, urbanoj ikonografiji. Ime Milentija Popovića nepobitno je važno vezano za ovaj deo grada. U današnjem Bloku 23 bista ovog čoveka i sada krasi centar mesne zajednice, ali teško da je jedan čovek toliko puta pominjan u novijoj istoriji grada, a da niko od onih koji prolaze pored njegove skulpture uopšte ne znao ko je on bio.



Smena različitih ideologija, koja je toliko burna na ovom podneblju, ostavila je ime Milentija Popovića među orijentire savremenih Beograđana. Njima ne znači puno što je ovaj čovek bio član Trećeg rejonskog komiteta Komunističke partije Jugoslavije za vreme rata, kao i sekretar Mesnog komiteta KPJ u Beogradu do kraja 1941. godine. Bio je rukovodilac političkog sektora u Četvrtoj proleterskoj crnogorskoj udarnoj brigadi, većnik na Drugom zasedanju Avonoja... Dakle, njegova uloga je bila komesarska. Posle rata bio je poverenik u prvoj posleratnoj vladi za unutrašnje poslove, predsednik Planske komisije do 1948, kao i ministar finansija u vladi FNRJ. Od 1953. bio je i član tadašnje vlade koja se zvala Savezno izvršno veće.

Pročitajte još - Beogradske priče: Stari Novi Beograd

Tokom četiri godine, od 1963. do 1967, nosio je titulu koja bi danas bila nerazumljiva, a to je generalni sekretar Savezne konferencije Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije.

Dabome, bez želje da sudimo o bilo čijem životnom delu ili karijeri, ime Milentija Popovića možemo da svrstamo među relativno vredne i važne ličnosti u ideološkom vremenu koje je davno prohujalo ovim prostorom. Zato verovatno nije ni čudo što savremene generacije ne mogu lako da razumeju odakle njegova veličina toliko burno utkana u savremeno tkivo Novog Beograda.

IMENA I BULEVARI

Umesto ulica koje su nekada nosile imena Bulevar Avnoja, Bulevar Lenjina ili, prosto, Drugi i Treći bulevar, danas su bulevari naslovljeni po Mihajlu Pupinu, Nikoli Tesli, Arseniju Čarnojeviću, Milutinu Milankoviću, Zoranu Đinđiću...