Odbor Srpske pravoslavne crkve za Kosovo i Metohiju najavio je da će protiv monaha Artemija, zbog nepoštovanja odluka najviših crkvenih instanci, biti preduzete adekvatne crkveno-kanonske mere, a prema rečima koordinatora Pravnog saveta Mitropolije crnogorsko-primorske Velibora Džomića, to bi moglo biti lišenje monaškog čina, pa i izopštenje iz crkvene zajednice.

"Za Artemija kazna bi mogla biti lišenje monaškog čina i vraćanje u red svetovnjaka ili privremeno ili trajno izopštenje iz crkvene zajednice, a za jeromonahe, sadašnje svetovnjake bi to značilo privremeno ili trajno izopštavanje iz crkvene zajednice", rekao je Džomić Tanjugu povodom te najave, ali i sve učestalijih pretvaranje privatnih objekata u "crkve i katakombe".

Džomić, međutim, kaže da u ovom trenutku niko sa sigurnošću ne može da tvrdi kada će protiv monaha Artemija i raščinjenih jeromonaha, odnosno svetovnjaka biti pokrenut crkveno-sudski postupak, jer je to pitanje isključivo u nadležnosti njihovih nadležnih episkopa.

Postupak pokreću episkopi nadležni za teritoriju na kojima su oni nastanjeni, kazao je Džomić.

Raščinjeni vladika Artemije je, uprkos zabrani, nastavio sa redovnim činodejstvovanjem u crkvi u šumadijskom selu Ljuljci. On je, kako je navedeno u saopštenju Odbora za KiM, pored lažnog predstavljanja i samotitulisanja imenom episkopa raško-prizrenskog, nastavio da širi neistine i neosnovano anatemisanje svih koji se ne slažu sa njegovim tumačenjem pravoslavlja, kao i da unosi duh nemira, duh nerazumnog ponašanja, duh lažne revnosti za veru, duh razbijanja sabornosti.

Najzad, monah Artemije i njegovi sledbenici pretvaraju stanove u verske objekte za molitvu, a poslednji takav slučaj se dogodio u nedelju u sred Beograda.

Takav jedan prostor, na zaprepašćenje stanara i komšija, otvoren je u nedelju, u samom centru Beograda, neposredno uz Kalenićevu pijacu, u Njegoševoj ulici broj 73. Stan od stotinak kvadrata je preuređen u molitveni prostor tako što je dekorisan oltarom i mnoštvom ikona.

Džomić objašnjava da pripadnicima klera, dakle, episkopima, sveštenicima i monasima, nije dozvoljeno da bez blagoslova nadležnog arhijereja podižu hramove ili da, u privatnim stanovima, otvaraju bogoslužbena mesta kao svojevrsne "parasinagoge". Za takve prestupe, sveti kanoni i druga važeća crkvena pravila predviđaju najstrože kazne, kazao je Džomić.

Kada je reč o pretvaranju privatnih stanova u "crkve i katakombe" na "potezu" su državni organi, kazao je Džomić, jer je, kako je rekao, to pitanje regulisano državnim propisima koji su u ovom slučaju, grubo prekršeni.

Džomić je uveren da će ta "beogradska Artemijeva katakomba" vrlo brzo biti zatvorena kao šsto se već u nekoliko slučajeva na Kosovu i Metohiji.

Napomenuvši da je tu reč o dve vrste prestupnika, Džomić je objasnio da nadležnost nad njima u prvom stepenu imaju eparhijski crkveni sudovi, a u drugom i poslednjem stepenu Veliki crkveni sud SPC.

Crkveno-sudski postupak je propisan pravilima i postupkom za crkvene sudove SPC, naveo je Džomić.

On je ukazao da postupak počinje odlukom nadležnog episkopa da se protiv počinioca crkvenih prestupa pokrene postupak i nalogom eparhijskom crkveno-sudskom tužiocu da, na osnovu dokaza, pristupi pisanju optužnice.

Prema njegovim rečima, optužnica se sa dokazima dostavlja eparhijskom Crkvenom sudu, a sud je dostavlja onome na koga se ona odnosi. Optuženi ima pravo da u roku od 14 dana dostavi svoj odgovor. Ukoliko odbije da dostavi odgovor, a primi optužnicu, pravila propisuju da optuženi priznaje krivicu.

Ukoliko optuženi odbije da primi optužnicu, Crkveni sud će mu postaviti zastupnika po službenoj dužnosti, kazao je Džomić i dodao da je crkveno-sudski tužilac dužan da u optužnici predloži neku od propisanih crkvenih kazni.

"Crkveni sud je slobodan i nezavisan u donošenju odluke, a svaki član suda se pojedinačno izjašnjava i to nakon čitanja optužnice, uvida u dokaze i odgovor na optužnicu. Prvo se rešava o postojanju krivice, a potom o kazni. Sud može prihvatiti predloženu kaznu, ublažiti je ili presuditi strožije. Pravila ne dozvoljavaju mogućnost da druga lica ili udruženja učestvuju u postupku", naveo je on.

Međutim, presude eparhijskih crkvenih sudova koje glase na lišenje čina, doživotnu zabranu sveštenodejstva i konačno isključenje iz crkvene zajednice, bez obzira na žalbu, dostavljaju se Velikom crkvenom sudu SPC na konačno razmotrenje, kazao je Džomić.