BAŠ kao što je pre 28 godina šokirao javnost kada je kao sekretar komiteta u opštini Lučani, i kao član Centralnog komiteta SKS, javno izrekao kritike na račun slabosti tadašnjeg poretka, zbog čega je brzo izbačen iz Saveza komunista, Čačanin Miloje Stevanović (62), poznatiji kao Grešni Miloje, ovih dana je ponovo u žiži. Ovoga puta zbog odluke crkvenih vlasti da ga isključe iz crkvene zajednice.

Presudom Velikog crkvenog suda, kojim predsedava mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije, konačno je ovog čuvenog čačanskog privrednika izopštio iz crkvene zajednice, čime je osnažena presuda crkvenog suda Eparhije žičke, od 10. marta.

Ovo telo SPC je jednoglsano utvrdilo „da je Stevanović kriv“, pre svega, zbog primanja odbeglih monaha i jeromonaha iz manastira Crna reka, koji su se u junu prošle godine doselili na njegovo imanje u selu Loznica, kod Čačka, a koji su napustili Eparhiju raško-prizrensku iz solidarnosti sa svojim episkopom Artemijem. Takođe, Veliki crkveni sud je našao da je na njegovom imanju došlo do „osnivanja monaškog opštežića, bez blagoslova nadležnog arhijereja“.

BEZ POKAJANJA U PRESUDI crkvenog suda Eparhije žičke se jasno vidi da je optuženi Stevanović svoje necrkveno i protivcrkveno delovanje započeo podrškom takozvanom štrajku glađu dvojice sveštenika u Čačku januara i marta 2008. godine, pa i u nemilom događaju 17. juna 2008. godine u selu Duškovci prilikom osvećenja seoskog hrama, kada je episkop žički i fizički napadnut. Doslovce se navodi da „Stevanović nije pokazao nijedan znak pokajanja, nastavljajući javnu sablazan“.

On je optužen za vređanje nadležnog episkopa, sveštenika, crkvenih i crkveno-sudskih vlasti u svojim tekstovima i knjigama, kao i za „učešće na takozvanim bogosluženjima koja je obavljao raščinjeni i u red monaha vraćeni bivši episkop Artemije, u mestu Ljuljaci“.

Pre gotovo tri decenije, Stevanović je doživeo sličnu sudbinu. Tada mu je „sudila“ partija. Jer, u prepunom Sava centru, na Republičkoj konferenciji sa temom „O socijalističkom moralu“, Grešni Miloje nazvao je tadašnjeg ministra unutrašnjih poslova Staneta Dolanca - lažovom, pošto je u TV dnevniku rekao da se ne oseća odgovornim za nemire na Kosovu, koji su počeli tih dana, jer nije bio informisan. Miloje je tada još rekao da su „nam izbori trka u kojoj učestvuje jedan konj, koji će uvek stići na cilj“.

Na pitanje, kako se oseća i posle izopštenja iz Crkve, Stevanović za „Novosti“ kaže:

- Ondašnji progonitelji su me proglasili za neprijatelja države. A ja sam i u ono vreme, kao i posle progona, više voleo, više dao, i više se žrtvovao za moju otadžbinu od mojih progonitelja. Tako i sad. Moje sudije su me izopštile iz moje Crkve, iz Crkve mojih potomaka. Zašto? Zato što sam svoje imanje dao potrebitima, i zato što sam se Bogu molio sa pravoslavnima. Ja se nadam da svoju veru neću izdati do poslednjeg izdihanija, a moji progonitelji su to već učinili. Moji progonitelji i ja smo matori ljudi. Mi ćemo uskoro jedan po jedan zanemeti i preseliti se u večnost. Čim mi zaćutimo, istina će vaskrsnuti i progovoriti. Tad će se videti ko su bile moje sudije. Tad će se videti ko je bio vladika Artemije zbog koga me osudiše.