JEDNA ulica u glavnom gradu Crne Gore uskoro će poneti naziv po raspopu Antoniju Abramoviću! Inicijativu je pokrenula Liberalna partija, koja sa DPS, Demokratskom unijom Albanaca, Crnogorskom i Pozitivnom Crnom Gorom deli vlast u Podgorici. Reč je o čoveku koji je 1993. kao sveštenik pod zabranom činodejstva, izabran za "mitropolita" od male grupe crnogorskih nacionalista. Nikada nije uspeo da obezbedi arhijerejsku hirotoniju, niti dobije priznanje svog izbora, a u biografiji mu se pripisuje povezanost sa raznim obeštajnim službama.

- Na Lučindan 1993. godine, na dan crnogorskog svetitelja i utemeljivača moderne crnogorske države Svetog Petra Cetinjskog, arhimandrit Antonije je na Crnogorskom saboru na Cetinju, u organizaciji Odbora za obnovu autokefalne Crnogorske pravoslavne crkve, ispred dvorca kralja Nikole, narodnom voljom, izabran za duhovonog poglavara obnovljene CPC. Taj čin označio je nastavak rada CPC, koja je nasilno ukinuta dekretom Aleksandra Karađorđevića 30. avgusta 1920. - saopštavaju liberali.

Pročitajte još - Crna Gora u NATO šinjelu briše svoju istoriju?!

Međutim, protojerej-stavrofor dr Velibor Džomić poseduje dokaze da su crnogorski raspopi, od prvog do poslednjeg, još dok su bili u svešteničkom činu, bili sluge i plaćenici komunističkog režima i tajne komunističke policije, a među njima i Abramović. Otac Velibor je u Arhivu Jugoslavije (Fond 144, Savezna verska komisija, f. 21, br. 257) pronašao dopis Franca Kosa, načelnika četvrtog odeljenja Državnog sekretarijata za inostrane poslove FNRJ od 22. maja 1957.godine, kojim se ta komisija izveštava da se prema obaveštenju konzulata u Njujorku tamo nalazi Antonije i da je u vrlo teškoj situaciji materijalnoj i moralnoj, ali da "ima korisno i pozitivno držanje prema našoj zemlji".

- Konzulat je predložio da mu se odobri mesečna pomoć od sto dolara, kako bi tamo ostao i obavljao poslove za komunistički režim. I tako je tadašnji kaluđer Antonije stavljen na redovni platni spisak crvenog režima služeći finansijeru, a ne Crkvi i narodu. Takav vid njegove "službe" trajao je decenijama. Možda bi sve to bilo manje upadljivo da Abramović u oktobru 1993. iz Kanade nije došao na Cetinje, da u svojstvu pseudopoglavara prisustvuje "osnivanju crnogorske crkve". Nakon tog bogohulnog skupa, preko "Pobjede" 13. novembra se oglasio MUP Crne Gore tvrdnjom da je Služba DB bila u posedu saznanja o mnogobrojnim vezama i delatnostima Abramovića dok je službovao u Crnoj Gori. Među njima ima i dokumenata o njegovim nastranim aktivnostima, koji su zasnovani na izjavama oštećenih i medicinskim nalazima - navodi Džomić. - Nema sumnje da je on svojevremeno trebalo da krivično odgovara. Međutim, zbog specifičnog odnosa sa obaveštajnim službama, on je tu odgovornost izbegao odlaskom u Kanadu.

Velibor Džomić Foto Arhiva VN


Pročitajte još - NOVA PROVOKACIJA IZ CRNE GORE: Miraš uvredljivo o SPC i Irineju



Lav Lajović i Miraš Dedeić Foto Arhiva VN

LAV "PARIRA" MIRAŠU

POVODOM pisma koje je vaseljenski patrijarh Vartolomej uputio Đukanoviću, saopštavajući da je Mitropolija crnogorsko-primorska jedina pravoslavna jurisdikcija u Crnoj Gori, oglasio se Lav Lajović iz "eparhije podgoričko-dukljanske", otcepljenog krila CPC Miraša Dedeića, inače njegovog kuma.

- Upravo je pismo dokaz da je rešavanje crkvenog pitanja u Crnoj Gori i obnove njene autokefalno sti i nužno i moguće. Na ovaj ili onaj način - poručuje Lajović, koji je "karijeru" gradio preko poslova u "Pobjedi", potom kao turistički radnik, direktor hotela "Onogošt", da bi u Osijeku postao "protestantski bogoslov", zatim se ugurao međi "miraševce" i na kraju sa grupicom istomišljenika - otcepio.

JAKIMA SUDILI, SLABE VRBOVALI

- UDBA je jedva čekala da se neko svešteno lice zatekne u nekoj slabosti, ali ne zbog toga da bi mu sudili. Mučili su i tamničili one časne sveštenoslužitelje koji su bili verni Bogu, Crkvi i narodu i koje nisu mogli da pridobiju, ni potpkupe, niti ucenjuju i sudili im. A pojedine svaštočine i probisvete u mantiji su zbog njihove slabosti regrutovali u svoje saradnike i sitne plaćenike - kaže Džomić, koji je "potanko" sve ovo objasnio u knjizi "Crnogorska lažna crkva".