NEKOLIKO desetina agencija u Berlinu organizuje ture do čuvenog "zida" koji je razdvajao grad, ali najvažnija mesta mogu se videti besplatno, u svojoj režiji.

Berlinski zid je srušen 9. novembra 1989. godine, a turistički radnici nemačke prestonice na tome obilato zarađuju prodajući suvenire na temu Hladnog rata, a ture naplaćuju oko 20 evra.

Vodiči obično vode na četiri lokacije i pričaju najzanimljivije trenutke iz istorije, kao i hrabrim pokušajima bekstva. Na sedam, najvažnijih lokacija od 4. novembra svakog dana se održavaju događaji, a centralna proslava kod Brandenburške kapije.

KOMADIĆI ZIDA ZA desetak evra, odnosno 15,95 dolara, može se kupiti komadić Berlinskog zida. Uz komadiće se dobija i "zertifikat" na nemačkom koji potvrđuje da to nije lažni komadić od armiranog betona. Minijaturni komadići su oko pet evra.

Najzanimljivija tačka tokom ture je, svakako, najpoznatiji prelaz Ček point Čarli (Checkpoint Charlie) koji su kontrolisali Amerikanci od 13. avgusta 1961. godine i nazvan je po trećem slovu međunarodnog alfabeta (Alpha, Bravo, Charlie...). Nalazi se u Miteu, u Ulici Fridrihštrase 43, a američki vojnici sa zadovoljstvom poziraju za dobre fotorgafije. Ovde se nalazi i Mauer muzej (14,5 evra je karta) u kojem se može videti istorija (ne)uspešnih bekstva preko zida.

U blizi je Potsdamer plac, a na ovom trgu, kod ulaza u metro, naknadno je doneto nekoliko blokova zida, kao i jedna od kula stražara.

Ipak, najpoznatiji ostaci zida u dužini od 1,3 kilometara nalaze se duž reke Špree, a poznati su pod imenom Galerija na istočnoj obali. Kada su vlasti 1990. godine počele da ruše zid 118 umetnika iz 21. zemlje je oslikalo betonske ostatke.




Najpotresniji ostaci zida dužine 200 metara nalaze u Ulici Bernauer štrase 111 (Berlin Wall Memorial) gde je sačuvana i kula za stražare, pa čitav kompleks uz audio i video materijal nudi pravu sliku strahota sa kojima se nekada živelo u Berlinu. Ovde se nalazi i Nordbanhof najčuvenija metro "duh stanica". Turisti mogu da se popnu na vidikovac i vide pojas od peska (da bi stražari primetili eventualne stope prebega), gde je Turčin, tik uz zid, sa zapadne strane uzgajao povrće, ali i mesta gde su kopali tunele za bekstvo. Ulaz je besplatan.

"Palata suza" je bila stanica sa koje su odlazili gosti iz Istočnog Berlina, a pošto su to, uglavnom, bili rođaci ispraćaji su zalivani gorkim suzama. Ulaz je besplatan, a nalazi se blizu metro stanice Fridrihštrase.

Tokom šetnje po Berlinu treba obratiti pažnju na semafor, jer ukoliko se na pešačkom upali zeleni debeljuškasti čikica to znači da je to bio istočni deo grada, dok je mršavi u zapadnom Berlinu pozivao da se pređe ulica. Takođe, na mestu gde se protezao Berlinski zid celom dužinom po pločniku se nalazi linija od kocki.




DUHOVI METRO STANICE

TOKOM Hladnog rata berlinski metro je imao nekoliko "stanica duhova". Naime, da bi metro funkcionisao morao je da se podeli isto kao i grad. Zapadni Berlinci su tako prolazili ispod istočnog Berlina i obrnuto. Vozovi se nisu zaustavljali, a ovih 16 metro stanica su spolja bile zapečaćene. Najviše stanica je na liniji U8 i U6 (U8 i U6). Ulaz u jednu liniju je imao blindirana vrata, čak, i na stanici Aleksandar plac!